سنگ ها، راهی زیبا برای رسیدن به آرامش طبیعت
به گوهرآرا خوش آمديد

سندروس

سندروس

سندروس

دیسقوریدوس گوید :سندروس انگم درختی است از عربستان و هندوستان .
کمی به مر می ماند .بویش بد است . بعضی از دود آن استفاده می کنند و گاهی لباس ها را با آن دود می کنند .
مزاج : گرم و خشک است .
خاصیت : گیرنده و بندآورنده خونریزی است . کشتی گیران این دارو را بکار می برند که سبک خیز و توانا باشند و به نفس تنگی دچار نشوند .
آرایش: کسی که بخواهد لاغر شود هر روز سندروس را در آب و سکنجبین حل کند و بخورد بسیار مؤثر است .
قرحه :دود سندروس ناصورها را می خشکاند .
سر :رطوبت های سرماخوردگی بوسیله ی دود سندروس بر طرف
می شوند .لثه را استحکام می بخشد و در تسکین درد دندان نظیر ندارد .
سینه :درعلاج خفقان حکم کهربا دارد . بندآورنده خون است .
چشم :در زدودن لکه های چشم زود تأثیر می کند .
سندروس حل شده در آب و سکنجبین را در چشم بچکانند ضعف دید را بر طرف می نماید .

خواص سندروس

سندروس صمغ نوعی درخت ، زرد ، وشفاف و بسیار شبیه کهرباست ولی بوی خوبی ندارد ، طبیعت آن گرم و خشک است و مانند

کهربا ، کاه و ذرات ریز را نمی تواند برباید . سندروس بر دو نوع است: اگر یک نوع آن را بر روی آتش بگیرند ، نرم و رقیق می

گردد و نوع دوم را اگر بر روی آتش بگیرند به هم می آید و جمع می شود . از این میان نوع اول بسیار بهتر از نوع دوم است .

خواص و فواید

از سندروس در داروها استفاده می کنند . سندروس اثر فوق العاده ای برای درمان خون ریزی بینی و بند آوردن خون ریزی جراحت

ها دارد . هم چنین بهترین دارو برای اسهال خونی و خون بالا آوردن است . سرما خوردگی به وسیله یسندروس برطرف می شود لثه

را محکم می کند و داروی خوبی برای دندان درد است . سندروس را اگر داغ کنند و بر روی موضع ورم کرده بدن بگذارند و ببندند

بسیار مفید است

سندروس


خواص دارویی سندروس


از خونریزى معده جلوگیرى مى کنم . دشمن کرم کدو هستم . اگر مرا با سکنجبین بخورید از چاق شدنتان جلوگیرى مى کنم . سرمه من با عسل تراخم را مداوا مى کند. ضد شب کورى هستم . فارسى و عربى من سندروس است . ولى عوام اشتباها مرا نوع کهربا مى دانند. در صورتى که من صمغ نوعى سرو کوهى هستم که در مراکش و اطراف اقیانوس اطلس زیاد است و کسانى که مرا معدنى تصور کرده و نوشته اند که من در وسط دریا از زمین مى جوشم صحیح نیست .   


گیاه من در اسپانیا هم مى روید ولى صمغ نمى دهد علاوه بر مصرف دارویى و صنعتى با صمغ من دانه هاى تسبیح ، گردن بند و سایر قطعات زینتى مى سازند. صمغ من در روغن محلول است ، مخصوصا اگر آن را بجوشانند. سابقا مرا در روغن بزرگ حل کرده و روغنى به نام روغن کمان مى ساختند که از آن براى چرب کردن کمانها استفاده مى شد و هنوز هم براى کمان حلاجى مصرف مى شود. در هند مرا در روغن کنجد حل کرده و در نقاشى به کار مى برند و بر پارچه حریر مى مالند و با آن موم جامع مى سازند. داروسازان سنتى ایران با من روغنى مى ساختند به نام دهن - الصوانى که نسخه آن در قرابادین نوشته شده است . صمغ من خشک ، شکننده شفاف به رنگ زرد لیمویى است و شبیه مصطکى مى باشد. بو و طعم آن رزینى است و داراى یک درصد اسانس مى باشد. کهربا ضمن معرفى خود اختلاف ضاهرى خود را با من شرح داد و به همین جهت در اینجا تکرار نمى نمایم . گاهى در قطعات من اجساد کرم و پشه دیده مى شود. زیرا این حشرات وقتى من از درخت مترشح مى شوم روى من نشسته و مى چسبند.

من از خونریزى سینه و معده جلوگیرى مى کنم ، و درمان اسهال خونى مى باشم . بلغم معده و روده را از بین مى برم . کرم روده و کرم کدو را مى کشم و قاعده زنان را باز مى نمایم . براى درمان خفقان ، تنگ نفس و بواسیر مزمن مرا تجویز کرده اند. خوردن من با کمى سکنجبین جهت رفع چاقى مفید است ، و با سرکه جهت اسقاط جنین مرده توصیه کرده اند. سرمه من با عسل جهت سفیدى و زخم چشم و تراخم مجرب است . براى درمان شب کورى کمى از مرا روى جگر گوسفند یا حیوان دیگر بپاشید و آن را بر روى آتش ‍ بریان کنید و آن که از آن خارج مى شود گرفته ، و در چشم بکشید. چکاندن آن در گوش براى تسکین درد و ناشنوایى آن مفید مى باشد صمغ من براى التیام جراحات مخصوصا محلول در روغن زیتون به کار مى رود. بخور من با ((عود)) یا به تنهایى جهت رفع سردرد و معالجه زکام و جلوگیرى از سرما خوردگى نافع است ، براى ساختن خمیر دندانهاى طبى که براى جلوگیرى از خونریزى به کار مى رود، صمغ مرا داخل مى نمایند. محلول من در روغن بادام جهت ترک پوست و شقاق مقعد مفید مى باشد. فرزجه آن جهت اسقاط جنین مرده مجرب است . در صنعت از صمغ من در ساختن ورنیهاى مختلف استفاده مى شود.


صمغ ناشتار


درخت من در بلوچستان ، اطراف تخت سلیمان مى روید. درخت من پنجاه متر طول و یک متر و نیم قطر دارد و بیش از پانصد سال عمر مى کند، و زبان محلى به آن ناشتار مى گویند. با ایجاد شکافى در تنه درخت من صمغى از آن خارج مى شود که در صنعت داروسازى با آن مشمع مى سازند و چون در اثر گرما روان مى شود آن را مخلوط با موم مى نمایند. صمغ من معطر و نیمه روان است ، ولى پس از خارج شدن از درخت به سرعت منجمد مى شود و بوى قوى و مخصوص پیدا مى کند.


 


oja ojaei

نويسنده مطلب سندروس

نظرات ( ۰ )
هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی